Używanie terminu ton jako aspektu odcienia i nasycenia koloru , wraz z jego jasnością lub ciemnością, ma większe zastosowanie do niektórych innych sztuk wizualnych, takie jak malowanie. Mimo to najbardziej klasyczne znaczenie użycia wartości tonalnej odnosi się do jasności koloru niezależnej od jego chromatyczności . Proszę zobaczyć link na dole tej odpowiedzi, aby uzyskać bardzo szczegółowe spojrzenie na użycie tonu w kontekście malarstwa.
Jednak w kontekście fotografii tone ogólnie odnosi się głównie do luminancji lub jasności. Ponieważ terminologia została opracowana, gdy dominującą normą była fotografia monochromatyczna, „wartość tonalna” obiektu odnosiła się do tego, jak jasny lub ciemny był on w stosunku do innych obiektów na scenie. System strefowy Ansela Adamsa umieścił obiekty o różnej jasności w 11 różnych strefach wzdłuż skali tonalnej od całkowicie czarnej do czystej bieli.
„Przesunięcie obiektu wartość tonalna „polegała na umieszczeniu filtru koloru na soczewce, aby obiekty, które miały kolor filtra, były jaśniejsze na zarejestrowanym obrazie niż podobnie jasne obiekty w rzeczywistej scenie, które miały inny kolor. (W rzeczywistości filtr zmniejsza całkowitą ilość światła przepuszczanego przez soczewkę, ale po naświetleniu jest kompensowana utrata światła, powoduje rozjaśnienie podobnych kolorowych przedmiotów, podczas gdy inne przedmioty są przyciemnione). Na przykład umieszczenie czerwonego filtra na soczewce sprawiłoby, że błękitne niebo wydawałoby się ciemniejsze, a pole czerwonych kwiatów pod tym niebem wydawałoby się jaśniejsze w stosunku do nieba, niż miałoby to miejsce bez filtra. Użycie zielonego filtra przyciemniłoby błękitne niebo, jednocześnie utrzymując jaśniejsze ciemnozielone liście.
W tym samym czasie, gdy fotografia była nadal głównie działalnością B&W, inni badali i rozwijali teorie ludzkiej percepcji koloru oraz modele, które można wykorzystać do opisania kolorów postrzeganych przez ludzi. Albert Munsell przeprowadził wyczerpujące badania w dekadzie między 1900 a 1910 i opracował swój model kolorów, który wyraża kolor na podstawie wartości (jasność lub ton), chroma (nasycenie) i odcień (kolor).
Książka, którą studiujesz, używa w ten sposób słowa „tony”. Histogram przedstawia rozkład różnych poziomów jasności na zdjęciu. Najciemniejsze tony są przedstawione po lewej stronie, najjaśniejsze tony są przedstawione po prawej stronie. Kiedy widzisz wyrażenia takie jak wartość tonalna , zakres tonalny , skala tonalna itp., Prawie na pewno odnoszą się one do luminancji lub jasności, gdy używane w kontekście fotografii.
Z drugiej strony, jeśli widzisz wyrażenie odcienie kolorów , zwykle odnosi się ono do odcienia i nasycenia obiektu, a także jego jasności . Ponieważ w książce, którą czytasz, wydaje się, że znaczenie koloru różni się od znaczenia tonów , nie wydaje się, aby w Twojej książce używany był termin odcienie kolorów w ten sposób.
Kolor odnosi się do różnych odcieni tworzonych przez mieszaninę różnych poziomów czerwieni, zieleni i błękitu obecnych na zdjęciu. Czerwony, zielony i niebieski to kolory mierzone przez kamery. Fiolet to mieszanka czerwieni i błękitu. Pomarańczowy to mieszanka zieleni i czerwieni z większą ilością czerwieni niż zieleni. Żółty to mieszanka zieleni i czerwieni z większą ilością zieleni niż czerwieni. Wszystkie kolory w przestrzeni kolorów, z jaką nasze kamery i monitory mogą przechwytywać i wyświetlać, są różnymi kombinacjami czerwieni, zieleni i niebieskiego.
Oto szczegółowy artykuł, w którym omówiono koncepcje koloru i tonu w kontekście wyboru pigmentów do tworzenia obrazu. Nawet tam odniesienia do tonu ogólnie odnoszą się do luminancji.
Wartość tonalna
Lekkość, którą artyści tradycyjnie nazywają wartością lub wartością tonalną, jest jasność lub ciemność koloru niezależnie od jego chromatyczności (barwa i nasycenie).
Biorąc pod uwagę całą przestrzeń poświęconą barwie w teorii kolorów, zaskakujące jest, że wartość jest najważniejszym elementem projektu obraz. Trudno przecenić znaczenie dobrej struktury wartości dla wpływu sztuki wizualnej.